Συνέντευξη στην Λεμονιά Βασβάνη
Η νυχτερινή ζωή των δεκαετιών του ’80 και του ’90 «πρωταγωνιστεί» στη νέα παραγωγή του ΚΘΒΕ με τίτλο «Αυτή η νύχτα μένει» που έχει πρεμιέρα την Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου στο Βασιλικό Θέατρο.
Η εποχή που πετούσαν λουλούδια στις πίστες, το αλκοόλ αλλά και το χρήμα έρεαν άφθονα, μεταφέρεται από το ομώνυμο βιβλίο του Θάνου Αλεξανδρή στη σκηνή με τον καλλιτεχνικό διευθυντή Αστέρη Πελτέκη να υπογράφει την σκηνοθεσία.
Πρωταγωνιστεί ο Παντελής Καναράκης, ενώ ο καταξιωμένος στο είδος χορογράφος Δημήτρης Παπάζογλου εμφανίζεται σε ρόλο έκπληξη, όπως και ο ίδιος ο συγγραφέας, Θάνος Αλεξανδρής. Η μουσική είναι του Σταμάτη Κραουνάκη.
«Εγώ υποδύομαι έναν ήρωα που έζησε καλλιτεχνικά στην Βέροια όπου είχε μεγάλη απήχηση και ήταν μια προχωρημένη προσωπικότητα για την εποχή του. Αυτό ήταν που με ιντρίγκαρε στο να δεχτώ την πρόταση του κ. Πελτέκη. Είναι μια φιλόδοξη παράσταση για τα μπουζούκια. Για τις εποχές που παίρναμε χρήματα από την ΕΕ και διασκεδάζαμε. Το έργο ρίχνει μια ματιά σε μια εποχή διαφορετική από την σημερινή. Τώρα πληρώνουμε το τίμημα της τότε σπατάλης και χαράς», ανέφερε σε τηλεφωνική μας συνομιλία ο κ. Παπάζογλου.
Ο ίδιος επιστρέφει στο ΚΘΒΕ μετά την πρόσφατη επιτυχημένη συνεργασία του στο «Βίρα τις άγκυρες».
Τι θυμάται από την εποχή στην οποία αναφέρεται το έργο; «Εγώ εξελίχθηκα εκείνες τις δεκαετίες. Ή χώρα μετά τη χούντα γνώρισε μια άνθιση. Εγώ συνεργάστηκα με σταρ όπως η Αλίκη Βουγιουκλάκη στην «Εύθυμη χήρα», με τον Μαρίνο, τον Γιάννη Πάριο, τον Θύμιο Καρακατσάνη από τον οποίο γνώρισα την αριστοφανική σχολή, και καθιερώθηκα στην συνείδηση του θεατρικού κόσμου με την «Εβίτα». Είχα την τύχη να δουλέψω με ονόματα όπως ο Διονυσίου, η Διαμάντη και η Δούκισα, αλλά και με πιο σύγχρονους όπως ο Ζαχαράτος, ο Φασουλής και πρόσφατα η Ματσούκα. Το ’80 υπήρχε άλλη αντιμετώπιση. Τα νυχτερινά κέντρα είχαν πρόγραμμα σαν μια παράσταση. Δεν ήταν αυτό που εξελίχθηκε μετά με τα μωρά στην πίστα, όπου ο θεατής έγινε αντικείμενο θεάματος».
«Αφήνουμε καμένο έδαφος στη νέα γενιά»
Πώς νιώθει για την μέχρι στιγμής πορεία του; «Δεν ήταν όλα στρωμένα με ροδοπέταλα όμως νιώθω πως δεν έκανα τεράστιους συμβιβασμούς. Ήμουν ο εαυτός μου. Και νιώθω καλά με τον εαυτό μου. Για παράδειγμα το 1985 είχα απαιτήσει σε νυχτερινό μαγαζί που είχαμε πάει με την Στανίση να μην καλούν συνεργάτες μου στα τραπέζια και να φεύγουν εκείνοι την ώρα που έπρεπε. Πλήρωσα φυσικά για αυτό. Όμως τα τελευταία χρόνια με έχει ενοχλήσει η κρίση. Εργάστηκα πολύ είμαι αυτοδημιούργητος και βλέπω πως η κρίση έχει ισοπεδώσει πολλές ζωές. Δεν νομίζω ότι τα πράγματα θα καλυτερεύσουν. Νιώθω πως η ζωή στην Ελλάδα έχει κάνει pause. Μια παύση όπως ένα κασετόφωνο που σταματά. Και αυτό δημιουργεί ψυχολογικό μαρασμό και ανασφάλεια για το τί γίνεται αύριο. Παράλληλα νιώθω ντροπή για τη νέα γενιά που έρχεται. Τους αφήνουμε ένα καμένο έδαφος».
Άραγε σε αυτό το ζοφερό τοπίο η κωμωδία ανακουφίζει; «Φυσικά! Στις μέρες μας οι άνθρωποι έχουν χάσει το χιούμορ τους. Στην Αθήνα ο καθένας κουβαλά δική του αντίληψη για τα πράγματα. Αυτό δημιουργεί ασφυξία. Είναι πραγματικά πολύς κόσμος συγκεντρωμένος σε μια τόσο μικρή πόλη που δεν ξέρω αν υπάρχουν περιθώρια βελτίωσης. Και για να κάνεις τις δουλειές σου πρέπει να τρέχεις από το πρωί ως το βράδυ. Εδώ ζείτε σε μια όμορφη πόλη που έχει ποιότητα ζωής και ο κόσμος έχει ενιαία νοοτροπία. Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη αγαπημένη και όποτε έρχομαι εδώ ηρεμώ, Θα μπορούσα άραγε να ζήσω ή μπαίνει η ψυχολογία επαγγέλματος; Δεν έχω πάρει ακόμη την απόφαση», εξήγησε.
Όσο για τα όνειρά του; «Θέλω να κάνω οπερέτα. Και ελπίζω να γίνει μια μέρα. Πάντα ό,τι ονειρεύτηκα το έκανα. Ίσως όχι την στιγμή εκείνη, αλλά αργότερα. Ίσως να έρχεται κάτι όταν είναι ώριμο για να γίνει. Πλέον μου έχει φύγει η ανάγκη να θέλω να αποδείξω κάτι. Δεν έχω την αγωνία να αποδείξω κάτι για να κατοχυρωθώ. Όσοι κάνουν ελεύθερο επάγγελμα έχουν αυτή την αγωνία. Και όταν δεν έχουν και στήριξη από κάπου. Τώρα οι ηθοποιοί βρίσκουν έναν επιχειρηματία και εξασφαλίζουν την εμφάνισή τους σε μια αίθουσα. Εγώ πάλι ζω με πιο παραδοσιακές μορφές. Αν κάποιος με φωνάξει θα πάω. Και πάντα κάνω κάτι αξιοπρεπές και αξιόλογο. Τώρα είναι τιμή μου που συνεργάζομαι ξανά με το ΚΘΒΕ, ένα θέατρο με παράδοση. Και μάλιστα τον Παντελή Καναράκη που είμαστε συμπρωταγωνιστές τον ξέρω από μικρό. Είχαμε συνεργαστεί ξανά εδώ και έκανε μια γιαγιά που ψάχνει ταξί για την Ανθέων. Μέχρι και σήμερα χρησιμοποιεί αυτό το νούμερο».
Χρήσιμα
Να σημειωθεί ότι στο βιβλίο βασίστηκε η ομώνυμη ταινία του Νίκου Παναγιωτόπουλου το 2000, που απέσπασε μεταξύ άλλων και το δεύτερο βραβείο ταινίας μυθοπλασίας στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, με την εκπληκτική μουσική του Σταμάτη Κραουνάκη. Το 2016 μεταφέρθηκε στο θέατρο σε σκηνοθεσία Κίρκης Καραλή και το 2022 έγινε τηλεοπτική σειρά στον Alpha.
Ώρες παραστάσεων: Τετάρτη: 19:00, Πέμπτη-Παρασκευή- Σάββατο: 21:00, Κυριακή: 19:00
Προπώληση: ntng.gr | more.com
Πληροφορίες: Εκδοτήρια ΚΘΒΕ | Τ. 2315 200 200 | ntng.gr.
