Skip to main content
Menu Αναζήτηση

Αγρότες στον Έβρο έπραξαν όπως κάτοικοι στη Θεσσαλονίκη πριν 108 χρόνια

Ο Γιώργης Νταλιγκάρης από τη Χαλάστρα και οι αγρότες στον Έβρο

Του Μιχαήλ Λιάπη

Ένας περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ της Καθαράς Δευτέρας με πρωταγωνιστές αγρότες του Έβρου, περιστατικό που θύμισε τον ηρωισμό των κατοίκων της Χαλάστρας Θεσσαλονίκης πριν από 108 χρόνια.

Όπως μετέδωσαν μέσα ενημέρωσης ακρίτες αγρότες των Φερών Έβρου, μετέβησαν με τα τρακτέρ τους στην περιοχή «Τσιρόζη» που βρίσκεται στο Δέλτα του ποταμού Έβρου, ώστε να συνδράμουν στο έργο του Ελληνικού Στρατού και της ΕΛ.ΑΣ. φωτίζοντας την περιοχή με τους μεγάλους προβολείς που διαθέτουν τα μηχανήματά τους. Πράξη που θύμισε την καθοριστική βοήθεια που προσέφεραν τον Οκτώβρη του 1912 οι κάτοικοι της Χαλάστρας Θεσσαλονίκης στον Ελληνικό Στρατό, προκειμένου να Ελευθερωθεί η Θεσσαλονίκη από τον τούρκικο ζυγό.

Όχι δεν ξεκινούν κινητοποιήσεις οι αγρότες στις Φέρες. Πηγαίνουν με τα τρακτέρ τους στο Δέλτα του ποταμού Έβρου για να βοηθήσουν με τους προβολείς τους το έργο στρατού και αστυνομίας στο νέο "μέτωπο" που έχει ανοίξει νότια.

Gepostet von Panagiotis Savvidis am Montag, 2. März 2020

 

Η πράξη των κατοίκων της Χαλάστρας

Μετά τη μάχη των Γιαννιτσών (19 Οκτωβρίου 1912), ο ελληνικός στρατός είχε να αντιμετωπίσει τη διέλευση του «φουσκωμένου» Αξιού ποταμού. Το απόγευμα της Κυριακής 21 Οκτωβρίου 1912, ξεκίνησε η είσοδος των Ελλήνων στρατιωτών στην Κουλιακιά (Χαλάστρα) και όλο το χωριό τους υποδέχθηκε με πρωτοφανή ενθουσιασμό, παρά τα 500 χρόνια σκλαβιάς στους Οθωμανούς. Νωρίτερα, τα χαράματα της ίδιας μέρας, είχε φτάσει ως εμπροσθοφυλακή η ομάδα του Κουλιακιώτη Μακεδονομάχου Αλέξανδρου Αναγνωστόπουλου.

Το πρόβλημα όμως ήταν το πέρασμα του πλημμυρισμένου Αξιού. Ο Οθωμανικός στρατός οπισθοχωρώντας είχε καταστρέψει όλες τις γέφυρες, ενώ οι γεφυροσκευές του στρατού βρισκόταν πολύ πίσω. Λύση δε βρισκόταν και κάθε καθυστέρηση θα μπορούσε να αποβεί μοιραία και η Θεσσαλονίκη να χαθεί.

Τότε εμφανίστηκε ένας καροποιός από τη Χαλάστρα, ο Γιώργης Νταλιγκάρης, και έδωσε τη λύση. Με τη βοήθεια των μηχανικών του στρατού, αλλά κυρίως με την καθοριστική συμβολή όλων των κατοίκων του χωριού, οι οποίοι με φιλοπατρία και ομόθυμη έκρηξη προσφοράς διέθεσαν πλάβες (βάρκες), καρφιά, σχοινιά, βαρέλια, κουβάδες και ό,τι ξυλεία είχαν, στις 22 και 23 Οκτωβρίου κατασκευάστηκαν τελικά γέφυρες στους δύο βραχίονες (παλιομάνες) του Αξιού, στη Χαλάστρα, για να περάσει έγκαιρα ο ελληνικός στρατός.

Έτσι, στις 24 Οκτωβρίου ξεκίνησε η διάβαση του Αξιού και πλέον ο ελληνικός στρατός βρισκόταν προ των πυλών.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ