">
Του ΤΑΣΟΥ ΘΩΜΑ
Τρία χρόνια από την υπαγωγή της χώρας μας σε καθεστώς Μνημονίου, οι Έλληνες έχουν οδηγηθεί στην ανεργία, στη ραγδαία συρρίκνωση των εισοδημάτων τους, στην εξαθλίωση.
Τα στοιχεία μιλούν από μόνα τους: Μέσα σε ένα μόλις χρόνο, από τον Νοέμβριο του 2011 έως τον Νοέμβριο του 2012, βρέθηκαν χωρίς δουλειά 323.808 άνθρωποι, ανεβάζοντας την ανεργία στο εξωπραγματικό 27%, ήτοι 1.350.181 άνεργοι. Μέσα σε δώδεκα μήνες η ανεργία ανέβηκε 31,5%, κι όμως κοιτώντας ακόμη πιο πίσω μαθαίνουμε ακόμη μεγαλύτερο κομμάτι της αλήθειας των Μνημονίων. Το 2010 το ποσοστό της ανεργίας στην Ελλάδα ήταν 14,1%, 702.732 άνθρωποι, για να φτάσει το 2011 στο 20,8%, δηλαδή τους 1.026.373 ανθρώπους. Οι αριθμοί αυτοί αποδεικνύουν πως περίπου το 50% των σημερινών καταγεγραμμένων ανέργων είναι άνθρωποι που έμμειναν χωρίς δουλειά κατά τη διάρκεια των πολλαπλών επιθέσεων εναντίον των εργασιακών δικαιωμάτων, είτε μιλάμε για μείωση του κατώτατου μισθού είτε για κατάργηση κλαδικών συμβάσεων, και από τις τρεις κυβερνήσεις που έχουν περάσει από την υπογραφή του πρώτου Μνημονίου.
Συγκλονιστικά, όμως, είναι τα στοιχεία και ως προς τις ομάδες ηλικιών της ανεργίας. Το 2012 η ανεργία στις ηλικίες από 15-24 έφτασε το 61,7%, την ώρα που το 2010 το αντίστοιχο ποσοστό ήταν μόλις 36,4%, για να εκτιναχθεί το 2011 στο 50,1%. Στις πλέον παραγωγικές ηλικίες των 25-44 η άνοδος των τριών ετών του Μνημονίου φτάνει ή ξεπερνά το 50%. Το ποσοστό ανεργίας για τις ηλικίες 25-34 το 2010 ήταν 18,7%, το 2011 έφτασε το 28,9 και το 2012 το 36,2%. Για τις ηλικίες 35-44 από 11,5% το 2010, ανέβηκε σε 16,9% το 2011 και πλέον βρίσκεται στο 23,3%. Αυτή τη στιγμή, λοιπόν, στην Ελλάδα σχεδόν ένας στους δύο (!) ανθρώπους μεταξύ 25-44 είναι χωρίς δουλειά, με ποσοστό 47,85%. Όλα αυτά ενώ η τρόικα και η κυβέρνηση προέβλεπαν ανεργία σε ποσοστό 14,8% (!) για το 2012.
Αντίστοιχη επίθεση έχει δεχτεί και το ελληνικό ΑΕΠ: Το 2010 το ΑΕΠ της Ελλάδας μειωνόταν κατά 4,8%, συγκεκριμένα στα 222 δισ. ευρώ. Το 2011 ήταν ακόμη χειρότερο. Μείωση 7,1% και ΑΕΠ στα 208,5 δισ., για να έρθει το 2012 με νέα πτώση της τάξεως του 6,45% και να βυθίσει το ΑΕΠ στα 193,7 δισεκατομμύρια. Μέσα σε τρία χρόνια μόλις η Ελλάδα έχασε ένα συνολικό 18,35% του ΑΕΠ της. Μάλιστα, οι μέχρι τώρα αισιόδοξες προβλέψεις μας λένε πως το 2013 θα είναι η έκτη (!) συνεχόμενη χρονιά ύφεσης, περίπου στο 4,2%.
Την ίδια και χειρότερη τύχη είχαν και οι μέσες ακαθάριστες αποδοχές των Ελλήνων στα χρόνια του Μνημονίου. Το 2010 χάσαμε απ’ την τσέπη μας 9,3% του εισοδήματός μας, σε μία χρονιά που έθεσε τις βάσεις της ολοκληρωτικής απορύθμισης της αγοράς εργασίας με εκρηκτική άνοδο σε ατομικές και «ευέλικτες» συμβάσεις εργασίας. Τους καρπούς αυτής της χρονιάς αδράξαμε την επόμενη. Το ένα τέταρτο (!) του εισοδήματός μας χάσαμε το 2011, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του ΟΟΣΑ τα πραγματικά εισοδήματα των Ελλήνων έπεσαν κατά 25,3%. Κι αν η Ελλάδα είχε τα ηνία της πτώσης του εισοδήματος, η δεύτερη θέση είναι αυτή που μας αποσαφηνίζει πως πρόκειται για μία βάρβαρη μείωση. Στην δεύτερη θέση, λοιπόν, ήταν η Νότιος Κορέα με ποσοστό απώλειας εισοδήματος… 6,3%! Η τρίτη Αγγλία είχε μόλις 4%. Η αντίστοιχη έρευνα για το 2012 αναμένεται τους επόμενους μήνες.
Δεν είναι απλά νούμερα αυτά που αραδιάσαμε. Είναι η πραγματικότητα της Ελλάδας. Όμως, είναι η μισή. Η άλλη μισή βρίσκεται στις επιστρατεύσεις εργαζομένων, στις πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, στον ξυλοδαρμό κρατουμένων, αλλά ακόμη και βουλευτών σε μία συμβολική παράσταση διαμαρτυρίας, στη διαρροή πληροφοριών για αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου περί απεργιών. Δεν πρόκειται για τυχαία συμβάντα, απλά και μόνο για να ανέβουν στις δημοσκοπήσεις, όπως ακούγεται βλακωδώς στα κανάλια. Οι δημοσκοπήσεις ποτέ και πουθενά δεν ρίχνουν και δεν ανεβάζουν κυβερνήσεις. Τουναντίον, η κυβέρνηση έχει επιλέξει να προχωρήσει με αυτό τον τρόπο στην επιβολή των τρομακτικών αριθμών που διέπουν την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Όσο ολοένα και περισσότερα δικαιώματα καταλύονται, όσο πιο πολύ συνηθίζει ο Έλληνας τη βία στα πλαίσια του… «νόμου και της τάξης», τόσο περισσότερο βυθίζει τα πόδια της στην άμμο η κυβέρνηση, ακόμη κι αν κατά τη διάρκεια έχει επιλέξει τον αυταρχισμό από τη δημοκρατία.
