">
του Γιώργου Παπαδημητρίου
Σε αυτό το άρθρο θα ασχοληθούμε με το εξής τρίπτυχο: το ελληνικό παράρτημα μιας πασίγνωστης εταιρίας, τον επιχειρηματικό όμιλο στον οποίο αυτό ανήκει, καθώς και την πασίγνωστη ξένη εταιρία - κολοσσό. Το ελληνικό λοιπόν παράρτημα της πασίγνωστης εταιρίας απέλυσε τις προάλλες δεκάδες εργαζόμενούς του, οι οποίοι είχαν αρνηθεί να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις εργασίας που καταργούσαν στην ουσία τις αντίστοιχες κλαδικές και περιελάμβαναν περικοπές μισθών σε ποσοστό 11%. Να σημειώσουμε ότι το ύψος των περικοπών ήταν μεγαλύτερο από τα αρχικώς διαγγελθέντα και ο χρονικός ορίζοντας σαφώς πιο πιεστικός από τις μέχρι πρότινος διαβεβαιώσεις της εργοδοτικής πλευράς. Η επίσημη ανακοίνωσή ανέφερε μεταξύ άλλων ότι «η ανεξέλεγκτη κλιμάκωση της κρίσης άγγιξε και τον δικό μας όμιλο, με αποτέλεσμα να παρουσιαστούν για πρώτη φορά ζημιογόνα οικονομικά αποτελέσματα.» Άτιμη κρίση, τίποτα δεν θα αφήσεις όρθιο…
Ο ελληνικός όμιλος στον οποίο ανήκει και το εγχώριο παράρτημα αυτής της διάσημης εταιρίας εμφάνισε λοιπόν «ζημιογόνα οικονομικά αποτελέσματα» για πρώτη φορά στην ιστορία του, μια σκέτη φρίκη δηλαδή! Ως γνωστόν, το παιχνίδι με τις λέξεις είναι ένας σταθερά αποτελεσματικός τρόπος παραποίησης της πραγματικότητας και δημιουργίας εντυπώσεων. Ακούγοντας τις λέξεις «ζημία» και «κρίση», φαντάζεται εύκολα κανείς πως ο συγκεκριμένος όμιλος αντιμετωπίζει κίνδυνο χρεοκοπίας. Η αλήθεια όμως είναι ότι η «ζημία» του ομίλου έγκειται στο ότι οι συνολικές πωλήσεις του, στο πρώτο τρίμηνο του 2012, απέφεραν 5,2 εκατομμύρια ευρώ λιγότερα (90,6) σε σχέση με την αντίστοιχη περίοδο του 2011 (95,8). Συν τοις άλλοις, οι επιχειρηματικές και επενδυτικές δραστηριότητες του ομίλου αυτού δεν έχουν διόλου πτοηθεί, καθώς νέα υποκαταστήματα σε διάφορους τομείς (οικιακός εξοπλισμός, ηλεκτρονικά είδη, αθλητικός ρουχισμός) ξεφυτρώνουν σε Ελλάδα και Βαλκάνια.
Ας ρίξουμε τώρα και μια ματιά στη θυγατρική εταιρία, ένα κολοσσιαίο μέγεθος αναγνωρίσιμο σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Η εταιρία ιδρύθηκε το 1943 και ο ιδρυτής της, όχι μόνο υπήρξε μέλος του ναζιστικού κόμματος της χώρας του για σειρά ετών, αλλά έκανε και χρυσές δουλειές με τους Γερμανούς ναζί, όσο η Ευρώπη αιματοκυλιόταν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά το τέλος του πολέμου, ο ιδρυτής της εταιρίας απείχε από το ντόπιο ναζιστικό κόμμα για να μην καμφθεί η αυξανόμενη δημοφιλία της εταιρίας του στην Ευρώπη, αλλά παρέμεινε πιστός χρηματοδότης του για πολλά χρόνια ακόμη. Από εκεί και πέρα, η εταιρία στο πέρας του χρόνου βρέθηκε πολλές φορές να κατηγορείται τόσο για παιδική εργασία όσο και για εν γένει απάνθρωπες συνθήκες, στα εργοστάσια της ανά τον κόσμο. Έχει μάλιστα δημοσίως παραδεχτεί πως στα εργοστάσιά της στην πρώην Ανατολική Γερμανία και στην Ινδονησία έχουν εργαστεί πολιτικοί κρατούμενοι. Διόλου τυχαίο λοιπόν πως η εταιρία αυτή πρωτοστατεί στον υποκριτικό αγώνα κατά της φτώχιας μέσα από δωρεές και οδηγεί την κούρσα στις αηδιαστικές επιδείξεις φιλανθρωπίας.
Η εταιρία λέγεται ΙΚΕΑ και ιδρυτής της είναι ο Σουηδός Ίνγκβαρ Κάμπραντ, ενώ το ελληνικό σκέλος της υπάγεται στον όμιλο «Fourlis». Είναι πράγματι άσχημο να βλέπεις μία από τις σταθερές αξίες της ζωής σου να αποδεικνύεται σκάρτη. Διότι τα καταστήματα ΙΚΕΑ έχουν αποτελέσει μία πηγή ευτυχίας στην γκρίζα καθημερινότητά μας. Φροντισμένα διαδρομάκια, καταλογάκια με μολυβάκια, προϊόντα να ξεπετάγονται από τις πιο απίθανες γωνιές, ένα κίτρινο και μπλε συννεφάκι καταναλωτικής ευδαιμονίας. Μία ευχάριστη βολτίτσα για οικογένειες που βαριούνται και μπαίνουν στο κατάστημα αποκλειστικά για να αγοράσουν κάτι φτηνό και χρήσιμο που έχουν βάλει στο μάτι. Το πώς βγαίνουν από το κατάστημα έχοντας αγοράσει σουβέρ, σουπλά, μυγοσκοτώστρες, μολυβοθήκες, καλαθάκια, γλάστρες, μαξιλαροθήκες, μανταλάκια, σταχτοδοχεία, κανάτες, πατάκια μπάνιου και τιρμπουσόν, είναι ένα άλλο ζήτημα.
Ελπίζω όλοι να αντιλαμβάνεστε πως πρέπει να βρισκόμαστε σε συνεχή επαγρύπνηση και επιφυλακή. Για να συνεχίσουμε να απολαμβάνουμε τα μαγικά θέλγητρα που μόνο ο κόσμος του ΙΚΕΑ μπορεί να προσφέρει και για να αποκτήσουμε όλοι μα όλοι πανομοιότυπα διαμερίσματα, ας προτάξουμε τα στήθη μας. Όλοι μαζί λοιπόν να συμπαρασταθούμε στον τίμιο αγώνα που έχει ξεκινήσει ο δύσμοιρος όμιλος «Fourlis» και η κακόμοιρη ΙΚΕΑ σε αυτούς τους 30-40 αλήτες που ευτυχώς πήραν πόδι, αφού κόντεψαν πρώτα να φαλιρίσουν μία φτωχή πλην τίμια οικογενειακή επιχείρηση με τις ανεδαφικές και προνομιακές τους απαιτήσεις.
