*Του Γιώργου Παπαδημητρίου
Τελικά, οι άγραφοι νόμοι της συμπαράσυρσης δείχνουν να επιβεβαιώνονται για πολλοστή φορά, ιδίως στον επαγγελματικό αθλητισμό, χωρίς αυτό φυσικά να σημαίνει πως δεν βρίσκουν εφαρμογή σε πολλά επίπεδα – κοινωνικό, πολιτικό, πολιτισμικό, ανθρωπολογικό, οικονομικό. Οι δύο μπασκετικοί αιώνιοι της Θεσσαλονίκης, έπειτα από μια χρονιά που τους βρήκε να τερματίζουν στην τρίτη (ΠΑΟΚ) και στην πέμπτη (Άρης) της τελικής κατάταξης, δείχνουν έτοιμοι, πρόθυμοι και μάλλον ανυπόμονοι για μια συνθήκη απογείωσης.
Φυσικά, η διαδικασία αναδόμησης και αναρρίχησης είχε ήδη ξεκινήσει εδώ και μήνες, μέσα από την αλλαγή ιδιοκτησιακού καθεστώτος και στις δύο ομάδες, η οποία όμως –παρότι έφερε ενθουσιασμό και τρομερή ανακούφιση σε αμφότερες τις πλευρές κυρίως γιατί εξασφάλισε το δώρο της προοπτικής, στοιχείο που απουσίαζε εδώ και χρόνια από τα δύο στρατόπεδα, παρά τις σκόρπιες εκλάμψεις– δεν προμήνυε αυτό που συμβαίνει τον τελευταίο μήνα. Μεσούσης της φετινής σεζόν, οι δύο ομάδες άλλαξαν προφίλ, ανέβασαν το πρεστίζ και τις μετοχές τους, προέβησαν σε κινήσεις σουλουπώματος και λίφτινγκ, αλλά τα καλύτερα, όπως φαίνεται τελικά, απλώς έπονται.
Η αλήθεια είναι πως ο ανταγωνισμός είναι λογικό και αυτονόητο να θρέφει τα δύο σωματεία, τα οποία ήδη έχουν δείξει πως θα επιδοθούν σε μια άτυπη κούρσα εξοπλισμών. Πριν λίγο καιρό, τα πρώτα ηχηρά ονόματα που ακούστηκαν για τον ΠΑΟΚ, σε συνδυασμό με την έλευση ενός μεγάλου προπονητικού ονόματος, πυροδότησαν έναν άτυπο συναγερμό στον Άρη, ο οποίος υπομονετικά και μεθοδικά προέβη σε μια κίνηση αλλαγής των δεδομένων, τουλάχιστον σε αρχικό επίπεδο. Διότι η έλευση του Βασίλη Σπανούλη, κακά τα ψέματα, αποτελεί έναν άτυπο game changer σε πολλαπλά ταμπλό: πιο εύκολη προσέλκυση Ελλήνων παικτών, τεράστια μιντιακή προβολή μέσα από ένα λαμπερό brand name, κύρος και δυναμική τόσο στο παρκέ όσο και εκτός αυτού, χώρια που ο Σπανούλης δεν θα δεχόταν ποτέ να έρθει στον Άρη χωρίς την υποσχετική μιας ανάλογης ενίσχυσης. Από την άλλη, αμέσως μετά την ανακοίνωση του V-Span και την παρέλαση διάφορων ονομάτων για τον Άρη, ο ΠΑΟΚ ξεκίνησε ένα μπαράζ ανακοινώσεων, φέρνοντας εκ νέου στο τραπέζι μεταγραφικά σενάρια από το πάνω ράφι, στοχεύοντας στην υλοποίηση-ολοκλήρωση ενός σχεδιασμού που είχε δρομολογήσει αρκετά νωρίτερα.
Με άλλα λόγια, αυτό που προμηνύεται και κυοφορείται στη Θεσσαλονίκη θα μας επιστρέψει πολλά χρόνια πίσω, σε μια διελκυστίνδα συνεχούς παροχής κινήτρου μέσα από το δυνάμωμα του αντίπαλου δέους και τον φόβο των μη κολακευτικών συγκρίσεων. Η ειδοποιός διαφορά, βέβαια, σε σύγκριση με παλαιότερες, πιο ρομαντικές και νοσταλγικές εποχές, έγκειται στο αυταπόδεικτο και οφθαλμοφανές γεγονός πως στην παρούσα συγκυρία υφίσταται ένα ήδη δομημένο, πανίσχυρο και πολυπλόκαμο στάτους κβο σε κάθε πτυχή του φάσματος: αγωνιστική ποιότητα, know-how πρωταθλητισμού, αστείρευτες οικονομικές δυνατότητες, ιδιοκτήτες που κάνουν τα πάντα για την κατάκτηση-διατήρηση της κορυφής, γενικότερη κοσμοθεωρία και οργάνωση που δεν ευνοεί τις ανατροπές ισχύος.
Κοινώς, για να το θέσουμε πολύ απλά, πέρα από τον εύλογο ενθουσιασμό για την εκτόξευση όχι μόνο στο αγωνιστικό σκέλος αλλά και στη γενικότερη αύρα που αποπνέουν, οι μπασκετικοί αιώνιοι της πόλης και οι εύλογα ενθουσιασμένοι φίλαθλοί τους θα πρέπει να έχουν υπόψη πως πέρα από τον μεταξύ τους τοπικό σκυλοκαβγά, το μονοπάτι που οδηγεί στην εγχώρια κορυφή ενδέχεται να αποδειχθεί εξαιρετικά μακρύ και δύσβατο, απαιτώντας πολύ μεγάλες δόσεις υπομονής και στήριξης, μακριά από ανεδαφικές προσδοκίες.
- Αίσιο τέλος στην περιπέτεια της 14χρονης Αγάπης στη Θεσσαλονίκη
- Πορεία ενάντια στο Gay Pride στη Θεσσαλονίκη - Από τις «Ελληνορθόδοξες Οικογένειες»
- Θεσσαλονίκη: Ουρές χιλιομέτρων στα Μάλγαρα - Τροχαίο με μηχανή και φορτηγό
- Συναγερμός με διαρροή αέρα στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό - Αστροναύτες έτοιμοι για εκκένωση
