">
Το χρόνιο στρες επηρεάζει αρνητικά τη λειτουργικότητα της μνήμης και αυτό έχει συνέπειες και στο ανοσοποιητικό σύστημα, σύμφωνα με αμερικανική έρευνα που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Journal of Neuroscience. Αν και η μελέτη έγινε σε ποντίκια, ειναι η πρώτη που επιβεβαιώνει ότι υπάρχει σχέση ανάμεσα στο χρόνιο στρες και στη βραχυχρόνια μνήμη.
Οι ερευνητές του Πολιτειακού Πανεπιστημίου του Οχάιο, με επικεφαλής τον αναπληρωτή καθηγητή Νευροεπιστήμης Τζόναθαν Γκοντμπάουτ, εξηγούν ότι τα πειράματα αυτού του είδους μπορεί να ανοίξουν το δρόμο σε νέες θεραπείες για όσους ανθρώπους υποφέρουν από απώλεια μνήμης λόγω μετατραυματικής αγχώδους διαταραχής. «Η μελέτη μας αφορά το χρόνιο στρες, όχι το στρες που προκαλείται παροδικά, όταν κανείς για παράδειγμα δίνει μια ομιλία ή συναντά κάποιον άγνωστο άνθρωπο», διευκρινίζει ο Δρ Γκονμπάουτ.
Τα πειράματα έδειξαν ότι τα ποντίκια που είχαν για καιρό εκτεθεί στη στρεσογόνα συμπεριφορά άλλων επιθετικών τρωκτικών, δυσκολεύονταν να θυμηθούν πού βρισκόταν η έξοδος διαφυγής σε έναν λαβύρινθο, παρόλο που πριν ξεκινήσει η περίοδος πρόκλησης στρες, δεν είχαν κανένα πρόβλημα να τη θυμηθούν. Το πρόβλημα μνήμης των ποντικιών διαρκούσε περίπου ένα μήνα, ενώ και αργότερα έδειχναν σημάδια αντικοινωνικότητας.
Η έρευνα έδειξε επίσης ότι τα στρεσαρισμένα πειραματόζωα είχαν αισθητές αλλαγές στον εγκέφαλό τους, όπως ίχνη φλεγμονής λόγω της αντίδρασης του ανσοσοποιητικού συστήματός τους στην έξωθεν πίεση. Όσο μεγαλύτερη ήταν η φλεγμονή και η ανοσολογική αντίδραση (με παρουσία μακροφάγων κυττάρων στον εγκέφαλο), τόσο πιο έντονη ήταν η απώλεια μνήμης.
Οι επιστήμονες δοκίμασαν να χορηγήσουν στα πειραματόζωα μια χημική ουσία για τον έλεγχο της φλεγμονής, ωστόσο τα συμπτώματα κατάθλιψης των ποντικιών δεν εξαλείφθηκαν, αλλά εξαφανίστηκε το πρόβλημα της μνήμης. Αυτό κάνει τους ερευνητές να ελπίζουν ότι στο μέλλον θα ανακαλύψουν νέες φαρμακευτικές ή άλλες θεραπείες για τα προβλήματα μνήμης, στοχεύοντας στο να μπλοκάρουν τη διαδικασία εγκεφαλικής φλεγμονής λόγω στρες.
