">
Γράψαμε ήδη από την προηγούμενη εβδομάδα για το τραγικό συμβάν του θανάτου ενός από τους πλέον λαοφιλείς τραγουδιστές. Το ίδιο το γεγονός ήταν ένα δράμα, με τον τρόπο και για το λόγο που έγινε.
Έτσι κι αλλιώς τέτοιοι χαμοί πάντα βρίσκουν τον τρόπο, να αναρριχηθούν στην κορυφή της επικαιρότητας και να τραβήξουν το ενδιαφέρον. Συνακόλουθα, παρασέρνουν και το πολιτικό σύστημα, να κατευθυνθεί προς τα εκεί, προκειμένου, να καρπωθεί σύσσωμο το, έτοιμο, να παρακολουθήσει οποιαδήποτε συζήτηση σε σχέση με τον εν λόγω θέμα, κοινό. Πάντα συνέβαινε αυτό και όχι μόνο στη δική μας χώρα. Οπότε λίγο ως πολύ και μέχρι ενός τουλάχιστον σημείο, το περιμέναμε και εδώ.
Αυτό που είναι βέβαια λίγο αστείο, γελοίο στην πραγματικότητα, είναι το ότι διάφοροι πολιτικάντηδες βρίσκουν την ευκαιρία, κατόπιν εορτής βέβαια, να καταγγείλουν, ότι ο συγκεκριμένος θάνατος είναι αποτέλεσμα μιας συνομωσίας του συστήματος, το οποίο τρέφεται από τη διαφθορά και είναι γενικότερα σάπιο. Προσέξτε, συνωμοσία, όχι ανικανότητα και ανεπάρκεια.
Αναμφίβολα λοιπόν, προκύπτει, ότι ο συγκεκριμένος θάνατος επήλθε εντελώς άδικα και λόγω του γεγονότος, ότι εκτελέστηκαν σε λάθος χώρο ιατρικές πράξεις που απαιτούν άλλου τύπου οργάνωση και υποδομή. Επίσης, η δραστηριότητα αυτή εντάσσεται σε ένα μεγάλο trend της εποχής που έχει, να κάνει με την ευζωία, την αντιγήρανση, την ευεξία και διάφορα τέτοια.
Η αλήθεια είναι, ότι το φαινόμενο αυτό είναι κυρίαρχο και σε γενικές γραμμές είναι δύσκολο, να βγάλεις άκρη. Επίσης, οι εξελίξεις προχωράνε ιλιγγιώδη ταχύτητα και προφανέστατα οι ελεγκτικοί μηχανισμοί, τρέχουν ασθμαίνοντας από πίσω τους. Ειδικά στη δική μας χώρα, αυτό είναι ένα τεράστιο πρόβλημα. Κατά τη δική μου εκτίμηση, όμως έχει περισσότερο, να κάνει με την ανικανότητα, τη ραθυμία, την ανεπαρκέστατη αίσθηση καθήκοντος και πρωτίστως με την τεμπελιά. Όχι όμως απαραίτητα με διαφθορά. Και φυσικά ελάχιστα με συνομωσία.
Η αναφορά αυτή επ’ ουδενί λόγω γίνεται, για να ξεπλύνει την ιστορία, καθώς οι λόγοι που εγώ δίνω είναι πολύ χειρότεροι. Ένα διεφθαρμένο λειτουργό μπορείς, να βρεις τρόπο, να τον αντιμετωπίσεις και τον εξουδετερώσεις. Οι λόγοι που αναφέρουμε πιο πάνω, δεν παλεύονται, όπως και η άφατη βλακεία.
Ωστόσο, δεν μπορεί κανείς, να μην παρατηρήσει τα διάφορα λαγωνικά, τα οποία καταλήγουν στο συμπέρασμα, ότι έχει συνωμοτήσει το σύμπαν, προκειμένου, να ευδοκιμήσουν τα πάσης φύσεως λαμόγια, τα οποία είναι κοντά του και μάλλον τμήμα αυτού. Αναρωτιέται βέβαια κανείς, γιατί δεν είχαν βγει όλοι αυτοί παγανιά, να καταγγείλουν και κατατροπώσουν το σύστημα, το οποίο δρέπει τους καρπούς της διαφθοράς μαζί με τους κολλητούς του. Παράλληλα, ξεχνάνε βέβαια, ότι, ορισμένοι τουλάχιστον από αυτούς, έχουν ασκήσει εξουσία και η ακολασία, για την οποία μιλάμε σήμερα, άνθιζε και επί των δικών τους ημερών.
Κατόπιν εορτής και μετά το τραγικό γεγονός, θυμήθηκαν για άλλη μία φορά, ότι το σύστημα είναι σάπιο.
Ακριβώς βέβαια, όπως και οι κρατούντες, οι οποίοι λαμβάνουν δρακόντεια μέτρα, επίσης αφού γίνει η καταστροφή.
Το χειρότερο από όλα είναι βέβαια, ότι ο συγκεκριμένος νεκρός, τον οποίο το κοινό λάτρεψε και τον παραδέχεται το σύνολο, ή τουλάχιστον μεγαλύτερο μέρος, των εκφραστών της δικής του τέχνης, στους περισσότερους καταγγέλλοντες θα προκαλούσε αποστροφή. Θα τον θεωρούσαν και αυτόν μέρος του συστήματος, εμπορικό και ως εκ τούτου εκπρόσωπο του εχθρού. Τώρα που χάθηκε όμως και η είδηση φέρνει κοινό, αλλά, κυρίως, η θεματολογία ευνοεί τις θεωρίες συνομωσίας σε συνδυασμό με την εύλογη ευαισθησία του κόσμου, έχει γίνει ο αγαπημένος τους και τον θρηνούν χύνοντας κροκοδείλια δάκρυα. Αρκεί, να γίνεται η δουλίτσα τους.
Δε θα πρέπει εδώ βέβαια, να παραλείψουμε να πούμε εδώ, ότι οι προκλητικοί αρνητές του καθήκοντος που είναι η πραγματική ρίζα του κακού, είναι οι πραγματικοί αγαπημένοι των συνωμοσιολόγων. Σε τέτοιο βαθμό που να προσπαθήσει κανείς να τους επιπλήξει καθ’ οιονδήποτε τρόπο, οι τελευταίοι γίνονται ατσάλινη ασπίδα τους και τους προστατεύουν με αντίστοιχο πάθος.
Το έχουμε ζήσει αυτό ξανά και ξανά.
Παράλληλα, κανείς δεν ασχολείται με το πόσο η ματαιοδοξία έχει φτάσει σε επίπεδα που πλέον βάζει σε κίνδυνο την ανθρώπινη ζωή. Ακόμα και νέοι και υγιέστατοι άνθρωποι σκέφτονται, τί θα κάνουν, πώς θα τραβηχτούν, πώς θα φουσκώσουν και πώς τελικά θα καταφέρουν, να αποκτήσουν μια εικόνα που είναι σύμφωνη με τα πρότυπα, τα οποία αποδέχονται χωρίς ιδιαίτερο προβληματισμό.
Μοιραία θα πρέπει κανείς, να σκεφτεί, μήπως τελικά θα ήταν προτιμότερο, να δημιουργήσουμε πρότυπα που θα προωθούν περισσότερο τη σκέψη και θα κινητοποιούν το μυαλό και τη λειτουργία του. Θα δημιουργήσουν με άλλα λόγια μία μόνιμη κατάσταση προβληματισμού και θα μας οδηγήσουν στο να αμφισβητούμε ή τουλάχιστον, να φιλτράρουμε τα πρότυπα που μας προτείνουν και ενίοτε επιβάλλουν.
Όσο οι πολιτικά κρατούντες φέρουν τα χαρακτηριστικά που περιγράφουμε πιο πάνω αυτό δε θα γίνει, διότι απλά εκείνοι είναι που δεν το επιτρέπουν. Φαντάζεστε, τί μούντζα θα φάνε, αν ο κόσμος βγει από την απάθεια και αρχίσει να αναλογίζεται, τί είναι αυτά τα φούμαρα που τους πουλάνε; Κοσμογονία και πραγματική επανάσταση.
Ας το προσπαθήσουμε, λοιπόν…
*Ο Παναγιώτης Σκουρής είναι επίκουρος καθηγητής ευρωπαϊκού δημοσίου δικαίου στο Τμήμα Δημόσιας Διοίκησης του Παντείου Πανεπιστημίου Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, δικηγόρος και συνιδρυτής του δικηγορικού γραφείου AnPLegal Praxis(www.anplegal.gr).
