Γράφει η Στέλλα Αντωνακοπούλου, Δημοσιογράφος, Διδάκτωρ Τμήματος Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ Α.Π.Θ.
Η πρόσφατη τοποθέτηση πρώην Καθηγητή για το χάσμα ανάμεσα στην ελληνική κοινωνία και τον πολιτικό κόσμο ανέδειξε, με νηφαλιότητα και ρεαλισμό, έναν προβληματισμό που παραμένει διαχρονικός. Οι προσδοκίες των πολιτών αυτής της χώρας εδώ και δεκαετίες παραμένουν σαφείς: σταθερότητα, ασφάλεια, δικαιοσύνη, διαφάνεια και ουσιαστικές ευκαιρίες για ένα αύριο με προοπτική. Μια Ελλάδα που να μπορεί να σταθεί στα πόδια της – μια χώρα που δεν εξαρτάται από τις διαθέσεις των αγορών ή των «ισχυρών παικτών», αλλά ούτε και από τις ορέξεις εγχώριων παραγόντων που έχουν συνηθίσει να παίζουν χωρίς κανόνες και λογοδοσία.
Κατά γενική ομολογία, οι περισσότερες επισημάνσεις του πρώην Καθηγητή ανταποκρίνονται σε πραγματικές ανάγκες και προβληματισμούς — ακόμη και ο πιο κακόπιστος δύσκολα θα διαφωνούσε. Ωστόσο, δεν μπορεί να μην αναγνωριστεί ότι σε αρκετά από τα ζητήματα που θίγονται, η πρόοδος δεν είναι πλέον υποθετική αλλά μετρήσιμη και συγκεκριμένη. Έχουμε αρχίσει – έστω και με καθυστέρηση – να περνάμε από το «θα δούμε» στο «προχωράμε».
Στον κρίσιμο χώρο της εκπαίδευσης, τα σχολεία σε όλη τη χώρα ανακαινίζονται μέσω του προγράμματος «Μαριέττα Γιαννάκου», ενώ ενισχύονται με σύγχρονες ψηφιακές υποδομές: διαδραστικούς πίνακες, ψηφιοποιημένο εκπαιδευτικό υλικό και περιεχόμενο προσαρμοσμένο στις ανάγκες του αύριο. Τα νέα Ωνάσεια Σχολεία, που δημιουργούνται σε περιοχές κοινωνικής ευαισθησίας, αποτελούν έμπρακτη απόδειξη ότι η ισότητα στην παιδεία δεν αποτελεί πλέον θεωρητικό ιδανικό αλλά πολιτική πράξη. Παράλληλα, η αδειοδότηση των τεσσάρων πρώτων μη κρατικών πανεπιστημίων σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη επιχειρεί να αντιμετωπίσει την ακαδημαϊκή εσωστρέφεια, να επαναπατρίσει ταλέντα και να ενισχύσει τη σύνδεση με τη διεθνή επιστημονική κοινότητα.
Σε ό,τι αφορά την υγεία, σημαντικές παρεμβάσεις όπως η πρόσβαση σε δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, το ηλεκτρονικό «βραχιολάκι» στα ΤΕΠ, η κατ’ οίκον παράδοση φαρμάκων, οι κινητές μονάδες υγείας σε απομακρυσμένες περιοχές, η έναρξη απογευματινών χειρουργείων που περιορίζουν τις λίστες αναμονής, η ανακαίνιση νοσοκομείων και κέντρων υγείας, η ενίσχυση του προσωπικού, καθώς και η ψηφιοποίηση υπηρεσιών, συνθέτουν μια προσπάθεια για ένα πιο σύγχρονο και ανθρώπινο Εθνικό Σύστημα Υγείας.
Στο μέτωπο της Δικαιοσύνης, ποιος δεν έχει νιώσει την απογοήτευση των καθυστερήσεων; Κι όμως, τα τελευταία δύο χρόνια έγιναν βήματα που για δεκαετίες θεωρούνταν αδιανόητα: ηλεκτρονική κατάθεση δικογράφων, εξ αποστάσεως ακροάσεις, ψηφιοποίηση του Κτηματολογίου και των Υποθηκοφυλακείων.
Στη Δημόσια Διοίκηση, το παλιό μοντέλο «γνωρίζω κάποιον για να βρω άκρη» εξασθενεί. Πλέον, μέσω του gov.gr και της ψηφιακής αναβάθμισης που επιταχύνθηκε από το 2020, πάνω από το 80% των συναλλαγών με το Δημόσιο πραγματοποιούνται ηλεκτρονικά. Πρόκειται για πραγματική πρόοδο – και μάλιστα σε χρόνο που ξεπερνά τις συνήθεις προσδοκίες από το ελληνικό κράτος.
Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι τιμές πιέζουν – ιδιαίτερα στα βασικά αγαθά, τη στέγη και την ενέργεια. Όμως, γίνονται παρεμβάσεις. Ο κατώτατος μισθός έχει αυξηθεί κατά 35% από το 2019, ενώ η ανεργία βρίσκεται σε χαμηλό 15ετίας (8%). Στο «καυτό» ζήτημα της ενέργειας, με τη διαφαινόμενη παρέμβαση υπέρ των καταναλωτών από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη που προαναγγέλθηκε, αγγίζονται τα ολιγοπώλια, με στόχο την ισορροπία και την προστασία του καταναλωτή. Την ίδια ώρα, ο νέος αναπτυξιακός νόμος διοχετεύει πάνω από 1 δισ. ευρώ σε επενδύσεις καινοτομίας και περιφερειακής ανάπτυξης, δημιουργώντας ένα δίχτυ προστασίας για εργαζόμενους και μικρομεσαίους επιχειρηματίες. Ακόμα, η κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος για επαγγελματίες, η μείωση των ασφαλιστικών εισφορών και η παροχή φορολογικών ελαφρύνσεων για νέους γονείς, αποτελούν ουσιαστικά βήματα που θωρακίζουν θεσμικά τη φορολογική σταθερότητα προς όφελος της κοινωνίας και της επιχειρηματικότητας.
Είναι απολύτως λογικό να υπάρχουν ανησυχίες όταν στρατηγικοί τομείς περνούν σε ξένα χέρια. Όμως, ενισχύεται ταυτόχρονα το πλαίσιο εποπτείας, ώστε κάθε αποκρατικοποίηση ή μεταβίβαση να συνοδεύεται από επενδυτικά σχέδια, ρήτρες απασχόλησης και επιστροφή κρατικών ενισχύσεων, όπου υπάρχει δημόσια χρηματοδότηση.
Στον τουρισμό – που κινδυνεύει να μας «καταπιεί» – εφαρμόζονται επιτέλους ρυθμίσεις στη βραχυχρόνια μίσθωση τύπου Airbnb, με περιορισμούς σε κορεσμένες περιοχές. Ταυτόχρονα, παρεμβάσεις στις παραλίες και στη βιώσιμη τουριστική ανάπτυξη αποτελούν ένα πρώτο θετικό βήμα.
Η αγωνία των Ελλήνων για το μέλλον των παιδιών τους είναι υπαρκτή και δικαιολογημένη. Σε μια χώρα που γερνά και βλέπει τα πιο φωτεινά μυαλά της να μεταναστεύουν, δεν μπορεί να υπάρξει μέλλον χωρίς τολμηρή και στοχευμένη πολιτική. Το εθνικό σχέδιο για τη δημογραφική αναστροφή περιλαμβάνει παροχές για την οικογένεια, ενίσχυση της μητρότητας, αλλά και στοχευμένες επενδύσεις στην καινοτομία (όπως το ThessINTEC), την έρευνα και τις νεοφυείς επιχειρήσεις — τομείς που μπορούν να κρατήσουν τους νέους επιστήμονες εντός Ελλάδας.
Το 2019, η χώρα βρισκόταν σε μια φάση στασιμότητας, οικονομικής αβεβαιότητας, και διοικητικής δυσλειτουργίας. Σήμερα, έξι χρόνια μετά, δεν μιλάμε απλώς για βελτιώσεις· μιλάμε για άλματα. Πολιτικές που σε άλλες εποχές θα απαιτούσαν δεκαετίες σχεδιασμού και υλοποίησης, εφαρμόζονται τώρα με ταχύτητα, μετρήσιμο αποτέλεσμα και στρατηγικό όραμα.
Δεν είναι όλα τέλεια. Υπάρχουν καθυστερήσεις, λάθη, δυσκολίες. Όμως, ξεπεράσαμε το σημείο μηδέν. Η Ελλάδα δεν συζητά πλέον μόνο τις ελλείψεις της – χτίζει λύσεις. Και όλα τα παραπάνω αποτυπώνουν την απόσταση που διανύθηκε μεταξύ κοινωνίας και πολιτικής. Η αίσθηση ότι «κάτι κινείται» είναι πραγματικότητα. Η Ελλάδα που ονειρευόμαστε δεν είναι πια πλέον μια αφηρημένη ιδέα, αλλά ένας στόχος που υλοποιείται — με σχέδιο, κόπο, διορθώσεις, συγκρούσεις όπου χρειάζεται, αλλά και με πίστη. Γιατί τελικά το μέλλον αυτής της χώρας δεν θα το καθορίσουν μόνο οι αριθμοί ή οι θεσμοί – αλλά οι άνθρωποι. Αυτοί που επιμένουν, που δεν φεύγουν ή που επιστρέφουν. Αυτοί που σηκώνουν το βάρος και χτίζουν το αύριο. Είμαστε εμείς.
