">
Σε μια ευνομούμενη πολιτεία, το αίσθημα της ασφάλειας δεν μπορεί να αποτελεί ζητούμενο που ανακύπτει μόνο ως αντίδραση σε περιόδους έξαρσης της εγκληματικότητας. Αντίθετα, η προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών οφείλει να αποτελεί θεσμική κανονικότητα, μια αδιάλειπτη και αυτονόητη λειτουργία του κράτους που δεν γνωρίζει γεωγραφικούς περιορισμούς.
Συχνά, ο δημόσιος λόγος επικεντρώνεται στην αστυνόμευση των μεγάλων αστικών κέντρων, παραβλέποντας ότι η ανάγκη για ασφάλεια είναι εξίσου επιτακτική, αν όχι περισσότερο, στις περιφερειακές ενότητες και στα χωριά μας. Εκεί όπου η απόσταση από τα κεντρικά αστυνομικά τμήματα είναι μεγαλύτερη, ο πολίτης δεν πρέπει να νιώθει εκτεθειμένος ή ξεχασμένος. Η ασφάλεια οφείλει να είναι παρούσα παντού: από την καρδιά της πόλης μέχρι το πιο απομακρυσμένο χωριό.
Η Ασφάλεια ως Θεμέλιο Ανάπτυξης: Ως νομικός, υποστηρίζω ακράδαντα ότι η ασφάλεια είναι το πρωταρχικό κοινωνικό αγαθό. Χωρίς αυτήν, κάθε σχέδιο για οικονομική ανάπτυξη και κάθε επένδυση οπουδήποτε κι αν σχεδιάζεται, από τον αστικό ιστό μέχρι την ύπαιθρο, στερείται ουσίας. Η ποιότητα ζωής ενός τόπου πλήττεται ανεπανόρθωτα όταν ο κάτοικος ενός χωριού για παράδειγμα αναγκάζεται να οργανώνει περιπολίες για να προστατεύσει το σπίτι του ή όταν φοβάται να κοιμηθεί το βράδυ. Η «θεσμική κανονικότητα» επιβάλλει το κράτος να προλαμβάνει τέτοια φαινόμενα, καθιστώντας σαφές ότι η έννομη τάξη δεν υποχωρεί πουθενά. Για να επιτευχθεί αυτό, απαιτούνται συγκεκριμένοι άξονες:
1ον Συστηματική και Ορατή Παρουσία: Η παρουσία της αστυνομίας (ομάδες ΔΙ.ΑΣ., Ζ, Ο.Π.Κ.Ε. και περιπολίες) πρέπει να είναι τακτική και προβλέψιμη για τον πολίτη, αλλά αποτρεπτική για τον επίδοξο παραβάτη.
2ον Συνεργασία και Θωράκιση: Η διαρκής επικοινωνία των τοπικών αρχών με τις αστυνομικές διευθύνσεις και η έμπρακτη στήριξη του αστυνομικού προσωπικού με σύγχρονα μέσα και εξοπλισμό, πρέπει να είναι αυτονόητη προτεραιότητα και όχι αντικείμενο προεκλογικών υποσχέσεων.
3ον Πρόληψη αντί Καταστολής: Η παγίωση του αισθήματος ασφάλειας επιτυγχάνεται όταν η παρανομία αποθαρρύνεται πριν καν εκδηλωθεί.
Μια Υπενθύμιση προς όλους: Το ζήτημα της ασφάλειας είναι ένα ζήτημα ουσίας που αφορά κάθε πολίτη, ανεξαρτήτως περιοχής ή κοινωνικής θέσης. Δεν επιτρέπεται να συμβιβαζόμαστε με το να νιώθουμε «λίγο» ασφαλείς ή να ελπίζουμε ότι «αύριο δεν θα είναι η σειρά μας».
Η πολιτεία και οι αρμόδιοι φορείς οφείλουν να δρουν προληπτικά και μεθοδικά. Η προστασία του πολίτη είναι μια διαρκής μάχη με την καθημερινότητα, μια δέσμευση που απαιτεί εγρήγορση και συνέπεια. Μόνο όταν η ασφάλεια εμπεδωθεί ως μόνιμη κατάσταση, μπορούμε να μιλάμε για πραγματική αναβάθμιση της ποιότητας της ζωής μας.
Η ασφάλεια των πολιτών οφείλει να είναι πάντα η πρώτη λέξη στην ατζέντα κάθε διοίκησης. Είναι ο μόνος τρόπος να διασφαλίσουμε μια κοινωνία όπου ο φόβος θα δώσει τη θέση του στην ελευθερία και τη δημιουργικότητα. Γιατί η προστασία της ζωής και της περιουσίας μας δεν είναι προνόμιο των λίγων, αλλά μια διαρκής ασφάλεια ως θεσμική κανονικότητα, από τα αστικά κέντρα έως το τελευταίο χωριό.
*Ο Κωνσταντίνος Τζίκας είναι Δικηγόρος Παρ'Αρείω Πάγω
Πιστοποιημένος Διαμεσολαβητής Υ.Δ.Δ.Α.Δ.
